Milieubescherming

Grenzen op zee zijn moeilijk te definiëren; er is vrije doorvaart voor vaartuigen, vissersschepen van andere landen hebben toegang tot onze wateren en vice versa, vervuiling kent geen grenzen,… Vandaar dat mariene milieubescherming vooral door internationaal overleg tot stand komt en dat onze nationale wetgeving zijn oorsprong vindt in de internationaal gemaakte afspraken.

De voor ons belangrijkste, vaak bindende, afspraken worden gemaakt in de volgende fora :

Deze afspraken resulteerden in een specifieke nationale wetgeving ter bescherming van het marien milieu, met als basis de wet van 20 januari 1999 ter bescherming van het mariene milieu in de zeegebieden onder de rechtsbevoegdheid van België. Als uitvoering van deze wet werd een Koninklijk besluit uitgevaardigd voor de bescherming van een aantal diersoorten (KB van 21 december 2001). Daardoor kregen alle walvisachtigen, zeevogels en een aantal vissoorten zoals de steur een betere bescherming. In het KB werden procedures uitgewerkt voor de melding van bijvangsten en strandingen van zeezoogdieren en beschermde vissoorten. In uitvoering van de Vogel- en Habitatrichtlijnen werden gebieden aangewezen die belangrijk zijn voor bepaalde vogels en habitats (KB van 14 oktober 2005, KB van 5 maart 2006 en 16 oktober 2012). Deze gebieden maken deel uit van het Europese Natura 2000-netwerk van beschermde gebieden. Bepaalde activiteiten in deze gebieden zijn beperkt en specifieke maatregelen voor een betere bescherming van de vogels en de specifieke leefgebieden voor bepaalde soorten worden nog verder uitgewerkt.

sea sunset